Calendar
 
  Last Diary
 
จากวันนั้น ถึงวันนี้ วัยอนุบาลของหนู...สกาย
ปิดเทอมแล้วครับผม
วันดีดี ของ "บ้านเรา"
วันหยุด / เรียนพิเศษตอนเย็น / ภาพประทับใจแม่
ซึ้งใจลูกรัก...
สกาย ย้อนหลังวันว่างๆ ของหนู
สกายได้อะไรบ้างจากคอสซัมเมอร์../..เปิดเทอมวันแรกของหนู
วันหยุดยาวที่รอคอย2 >>> สวนสยามคร้าบบบบ
เมษาฮาเฮ กับ วันหยุดยาวๆ ที่รอคอย
ผลงานของหนู summer 1/2554
เตรียมอนุบาลของสกาย สัปดาห์ที่ 4 เกือบอยู่ตัวละ
เตรียมอนุบาลของสกาย สัปดาห์ที่ 3 ไม่ร้องไห้แล้วคร้าบบบ..
เตรียมอนุบาลของสกาย สัปดาห์ที่ 2
เตรียมอนุบาลของสกาย
คอสซัมเมอร์ของสกาย เริ่มขึ้นแล้วครับ
น้องสกายไปสมัครเรียนเตรียมอนุบาล
สกาย...เรียนรู้ ไม่รู้จบ (2)
สกาย...เรียนรู้ ไม่รู้จบ
ไดอารี่ส่งท้ายปีเ่ก่า ต้อนรับปีใหม่ 2554 (ตอนจบ)
ไดอารี่ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ 2554
วันพ่อแห่งชาติ / วันเกิดแม่จ๋า
สกาย ลอยกระทง 53
สกาย..เทอมนี้รึเทอมไหนดี
สกาย 2 ขวบสยองขวัญ !
สกายเล่น...แม่จ๋าเล่า (2)
วันแม่...
สกายเที่ยวสวนสัตว์ วันหยุด
น้องสกาย...กับคำสัญญา
น้องสกาย วัยดูการ์ตูน
แม่จ๋าเล่า ^^ สกายเล่น
สุขสันต์วันเกิดครับ...สกาย
สกาย 1 ขวบ 11 เดือน
hello sky
น้องสกายไปสนามเด็กเล่น
วัยของคำถาม..เริ่มต้นแล้ว
ไออุ่น...ความสุขเล็กๆ
สกาย....หัวลำโพง
พ่อพาไปจิ้มซอส..เคลือบฟันด้วย
พาสกายไปทำบุญ
  Favourite Diary
  inthesky
nongvenus
หนูนาโน
น้องโอปอ
น้องปาย
เทจุน
นิชชี่
หนูอิ่มอุ่น
ชินวา
แม่ติ๊กมิฮารุ
น้องพริม
janzaa
lovekaopan2
ไทโย
วิมๆ
น้องแป้งเค้ก
  Counter
       


  ไดอารี่ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ 2554  

 

ไดอารี่ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ 2554

 

สวัสดีปีใหม่ครับน้องสกาย...ปีนี้เป็นปีเถาะ (กระต่าย) แม่ขอเริ่มต้นด้วยการอวยพรปีใหม่ให้หนูก่อนเลยนะครับ

“ปีใหม่ พ.ศ. 2554  นี้พ่อและแม่ขออวยพรให้น้องสกายลูกรักของแม่ มีสุขภาพกายที่แข็งแรง มีสุขภาพใจที่เข้มแข็ง มีจิตใจที่ดี มีความรักและปรารถนาดีเอื้อเฟื้อต่อคนอื่นๆ  โตวันโตคืน ไม่เจ็บไม่ไข้นะครับ  ขออาราทนาให้คุณพระศรีรัตนไตรและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายจงปกปักรักษาลูกแม่ให้ลูกแม่พบเจอแต่สิ่งที่ดีมีมงคลและแคล้วคลาดปลอดภัยจากภัยร้ายทั้งปวงนะครับ...”

หุหุ นี่แค่ย่อๆ อยากได้ยาวๆ ต้องมาฟังจากปากแม่เอง...อิอิ

 

******************************

 

มาเริ่มไดอารี่ของหนูกันดีกว่า วันที่แม่บันทึกคือวันที่ 7 มกราคม 2554 หนูมีอายุ 2 ขวบ 6 เดือน 19 วัน และเป็นไดอารี่รายเดือนไปเรียบร้อยโรงเรียนแม่ไปแล้ว อิอิ  แต่รอบนี้เรื่องราวมันยาวหน่อยนะ เพราะมีเรื่องย้อนเดือนธันวา 53 เข้ามาด้วย มาเริ่มกันเลย

 

29 ธค. 53 ฉีดวัคซีนไข้สมองอักเสบ

 

      เดือนธันวาคมปีที่ผ่านมาหนูครบรอบฉีดวัคซีนไข้สมองอักเสบเข็มที่ 4  หนูมีนัดฉีดวันที่ 29 ธค. 53  แม่ปลุกพ่อแต่เช้าเพราะอยากไปเร็วๆ จะได้กลับบ้านเร็วด้วย สกายแต่งตัวเสร็จพร้อมพ่อ เราก็ไป รพ.กันเลย ระหว่างทางหนูถามว่า “เราไปไหนกันทางนี้อ่ะ”  ความจริงนานๆ ครั้งเราถึงจะพาหนูมานั่งรถมาทาง รพ. แต่หนูก็คงอดแปลกใจไม่ได้ว่าเรามาทางนี้ทำไม ! พอถึง รพ. หนูคงนึกออกว่าเคยพาพ่อมาหาหมอ พายายมาทำฟัน คิดว่าคงเป็นตามนั้นไม่มีอะไรเกี่ยวกับตัวเอง...พอเริ่มเข้าถึงห้องชั่งน้ำหนัก ความฉลาดเริ่มผุดขึ้นในสมอง เหมือนจะรู้ตัวทันทีว่า “ตูโดนแน่” 555  กระบวนท่าทั้งหลายก็บังเกิดขึ้นทันที “หนูจะกลับบ้าน” เป็นคำเดียวที่หนูยืนยันในตอนนั้น..อิอิ แม่ต้องอุ้มหนูที่ดิ้นเป็นหนอนขึ้นชั่งน้ำหนักด้วยกัน หักลบกับน้ำหนักตัวแม่แล้ว หนูหนัก 14 โล สูง 94 ซม. เส้นรอบศรีษะ 54 ซม.  แล้วก็นั่งรอเรียกชื่อตามคิว สกายไม่ยอมเล่นของเล่นที่หน้าห้องฉีดยาเลย ก่อนหน้านี้ตอนมารอพ่อหาหมอ หนูเล่นเหมือนจะไม่ยอมไปไหนเลยด้วยซ้ำแต่วันนี้..หุหุ “หนูจะกลับบ้าน พ่อกัสพาหนูกลับบ้านนนน” อิอิ 

     ไม่นานนักพยาบาลก็เรียกคิวหนู แม่ต้องให้สัญญาณเรียกพ่อพาหนูมาได้แล้วเพราะหนูจะออกไปเดินนอก รพ.อย่างเดียวเลย พยาบาลอยากถามคำถามกับหนู เช่น ชื่ออะไร  นี่สีอะไร เพื่อดูพัฒนาการเด็ก แต่ต้องเสียใจด้วยเพราะหนูไม่ยอมคุยกับเธอเลย ร้องอย่างเดียวเหมือนเธอจะผิดหวังและไม่พอใจเล็กน้อย..อิอิ (แม่แอบขำ เพราะแม่จะตอบแทนให้เธอก็ไม่ยอม ก็ชั่งเธอเหอะ...) พยาบาลบอกให้ไปฉีดเลย พ่อจับขาแม่จับแขนเอาตัวบังไว้ หนูร้องจ๊ากกก ดิ้นไม่หยุด แต่ก็สู้แรงพวกเราไม่ได้ต้องถูกปักเข็มไปโดยปริยาย.....พอขึ้นรถพากลับบ้านเท่านั้นล่ะลูกแม่ลัลล๊า ทันที..หมั่นไส้น๊ากกกกกก

 

 

30 ธค.53  ดูหุ่นละครเล็กนาฏยศาลาโจหลุยส์

 

          เทศบาลบางคล้าจัดงานฉลองวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ มีการแสดงของศิลปินรับเชิญมามากมาย ตั้งแต่วันที่ 29-31 ธค. วันอื่นๆ แม่จำไม่ได้ว่ามีรายการอะไรมั่ง แม่จำได้อยู่วันเดียวคือ คืนวันที่ 30 ธค. จะมีหุ่นละครเล็กมาโชว์ หุ่นละครเล็กคณะโจหลุยส์เป็นคณะที่มีชื่อเสียงทั้งในและต่างประเทศ แม่เคยเห็นเป็นตอนเล็กๆ แต่ในทีวี รู้สึกชอบและประทับใจในศิลปะแขนงนี้มาก คิดไว้ว่าจะต้องมีโอกาสดูของแท้ของจริงให้ได้ แม่ชวนพ่อไปดูแต่พ่อคงเหนื่อยไม่ยอมดู (กลางวันพ่อขับรถพาเราไปแปดริ้วตั้งแต่เช้าเลย) ขออยู่ช่วยป้าเกดขายเสื้อเปิดท้ายดีกว่า

          2 ทุ่มครึ่ง แม่ให้พ่อพามาหน้าเวที แม่อุ้มสกายไปดูด้วย อารมณ์แม่ประมาณว่าอยากให้หนูเห็นหุ่นละครของจริง ได้ฟังดนตรีไทยได้เห็นท่าร่ายรำ จะได้มีอารมณ์ร่วมไปกับแม่ด้วย โชคดีที่เราไปถึงก็ได้เวลาของหุ่นละครเล็กออกมาโชว์พอดีเลย คนเริ่มเดินเข้าหน้าเวทีมากขึ้นและแน่นขึ้นในที่สุด แม่หาที่ยืนให้เรามองเห็นได้ทั้งเวทีแต่พอหันหลังไปดูคนข้างหลังเราแน่นมาก แม่คิดในใจว่าอย่ามีใครคนใดมาเบียดหรือยืนบังเราเลยนะ.....พิธีกรบรรยาย....ดนตรีไทยบรรเลง...ทำความเข้าใจกับผู้ชมถึงความเป็นมาและขั้นตอนการแสดงหุ่น แนะนำหุ่นและอธิบายการเชิดหุ่น อันนี้แม่ชอบมากเลยเพราะทำให้เราไม่งง เมื่อหุ่นแต่ละตัวออกมาแสดงตามท้องเรื่อง “รามเกียร”  ตอนที่เค้าโชว์นี้คือตอน “นางเบญจกายแปลงตัวเป็นนางสีดา” พิธีกรพูดเป็นกันเองกับผู้ชมมากเลยทำให้การดูละครแบบโขนที่ต้องเป็นทางการ ยืดหยุ่นและรีแลคซ์ขึ้นเยอะเลย มีเสียงฮาเสียงเชียร์ตามพิธีกรไปด้วย แม่ว่า สนุกและฮาดี

          แม่ชอบดูคนเชิดหุ่น ไม่เกี่ยวกับหน้าตานะแต่เกี่ยวกับลีลาการเชิดหุ่นตามบท ทำไมเค้าช่างอดทนเหลือเกิน หุ่น 1 ตัวต้องใช้คนเชิดถึง 3 คน  คนที่1ต้องเป็นคนสอดมือเข้าไปในตัวหุ่นเพื่อบังคับหัวหุ่น คนที่ 2 บังคับมือขวา  คนที่ 3 บังคับมือซ้ายของหุ่น  และทั้ง 3 คนต้องเชิดหุ่นให้พร้อมเพรียงกันเหมือนเป็นคนคนเดียวกัน เชิดได้สวยงาม อ่อนช้อย น่ามองมากเลย เหมือนมีมนต์มายาสะกดให้คนดูจ้องมองแต่ที่ตัวหุ่นว่าจะรำท่าไหน ยังไงต่อไป เหมือนมีชีวิตก็ว่าได้ คนเชิดหุ่นผู้หญิงก็มีนะ แต่งตัวสีดำทั้งชุดเหมือนกันกับผู้ชาย แล้วเกล้าผมมวยประดับสร้อยมุกรอบมวยผมไว้เรียบร้อยหมดจด แม่ประทับใจทั้งคนทั้งหุ่นเลยล่ะ

          รู้สึกตัวอีกที ก็เอ่ะใจว่าทำไมสกายนิ่งนัก ชอบดูหุ่นละครเล็กเหมือนแม่แล้วกระมัง หันไปมองแทบก๊าก ลูกชั้นกำลังมันส์มากกับการดูดหัวซิบเสื้อหนาวอยู่อ่ะ     พอรู้ตัวว่าแม่หันมามองก็พูดว่า “แม่จ๋า ไหนพ่อกัสอ่ะ”  กำแล้วถามหาแบบนี้แสดงว่าคิดถึงหาพ่อแน่นอน แม่ก็หลอกล่อว่า “น้องกายดูหุ่นกับแม่ก่อน เด่วจะมีหุ่นพินอคคีโอ้ ออกมาด้วย”  สกายนิ่งและตา มองไปที่เวทีทันที แม่ก็อุ้มหนูดูหุ่นละครเล็กต่อไปด้วยความอดทน (เริ่มเมื่อย)

          แล้วแม่ก็งานเข้า เมื่อเนื้อเรื่องเริ่มต้นขึ้นเด็กน้อยของแม่ก็เริ่มป่วน “ทำไมพ่อยังไม่มาอะ” “น้องกายจะหาพ่อ ๆๆๆ”  กำ !....................................

        แม่อุ้มสกายมาหาพ่อกัสที่ป้าเกด ก็เลยนั่งด้วยกันสะเลยด้วยความรู้สึกหมดอารมณ์ แต่สกายดี๊ด๊ามาก เพราะมีของให้ดูให้เล่นมากมาย ปาโป่งเงี้ยรอบทิศทาง...ฮึ่มๆๆๆๆ

          สักพักพ่อบอกให้แม่จ๋าไปดูหุ่นละครเล็กต่อ ปล่อยสกายไว้กับพ่อ แม่ไม่เต็มใจนักหรอกเพราะรู้ว่าปล่อยไว้ไม่นานเด่วหนูก็ร้องหาแม่...แต่...แม่ก็ไป (หุหุ)

          แม่ไปถึงหน้าเวทีอีกทีเค้าก็แสดงจบเรื่องกันไปละ แต่ยังดีที่ได้มองหุ่นละครเล็กอย่างใกล้ชิดเพราะเค้าให้นำหุ่นลงมาหาคนดูข้างล่างเวที ผู้คนชื่นชอบกันใหญ่ ถ่ายรูปถ่ายคลิป ให้ตังค์ กันอยู่นานเลย เราพวกไม่พกกล้องก็ได้แต่ยืนมองด้วยความชื่นชม............สวยจริงๆ

        ต้องขอบคุณพ่อกัสที่ยอมพาแม่ไปดูทั้งๆ ที่ยังเหนื่อย ตอนแรกดูจะไม่พาไปแต่สุดท้ายแม่ก็ได้ดูสิ่งที่แม่ประทับใจและรอคอย...พ่อน่ารักกกับเราเสมอ..ขอบคุณ ขอบคุณ..................

 

31 ธค. 53 นัดกันไปเค้าน์ดาวน์บ้านป้าก้อย จ.ปราจีนบุรี

 

          วันนี้เรามีนัดไปค้างที่ปราจีนบุรี บ้านป้าก้อยของสกาย ป้าก้อยเป็นคนอัธยาศัยดี ร่าเริงยิ้มเก่งมาก และเป็นคนที่คอยซื้อของฝากหนูเป็นประจำ

          เราไปกัน 2 คันรถ เพราะไปกัน 2 บ้าน คันบ้านเรามี ยาย พ่อ แม่ น้องสกาย พี่ชมพู่  รถคันป้าก้อย มี ย่าทวด ย่า ย่าเล็ก ป้าเกด ป้าก้อยขับ   ออกรถกันประมาณบ่ายโมงถึงปราจีนฯ ประมาณบ่าย2 ก็พากันหาอาหารกินกันทันที ที่นัดกันไว้คือ กิน Pizza ของโปรดพ่อ รอบนี้นั่งโต๊ะครอบครัวกันเลยเพราะคนเยอะ สกายได้ที่นั่งเด็กและชุดชามของเด็กตามที่ตัวเองต้องการ ป้าเกดป้าก้อยจัดการสั่งอาหารกัน อลังการมาก สำหรับให้กินได้ทั้งคนแก่และเด็ก สกายกินนัคเก็ตสติ๊กจิ้มซอสของโปรด นั่งกินเฉยไม่สนใจใครเลย แม่ชอบเวลาพาหนูมากิน Pizza จริงๆ เลย เพราะหนูจะนิ่งมากนั่งกินเรียบร้อยไม่ซนเป็นลิงเหมือนไปกิน MK

        อาหารบนโต๊ะหมดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อจนต้องสั่งใหม่อยู่เรื่อยๆ  Pizza ถามแรกมาปุ้บก็หมดปั้บ ป้าเกดกับป้าก้อยโชว์ฝีมือตักสลัดสุดความสามารถ 1 ถ้วยสลัดสามารถมาเทใส่ถาดพิซซ่าถาดใหญ่ได้อ่ะ พนักงานมาถามว่า “พี่คะ พี่เอาถาดพิซซ่าไปตักสลัดมาหรอคะ” ปฏิเสธกันใหญ่ อิอิ แม่ว่าเค้ารู้จักสังเกตเหมือนกันนะ  พอเค้าเดินไปพวกเราก็ฮากันใหญ่เลย

          อิ่มกันถ้วนหน้าแล้วก็พากันไปยืดหน้าท้องที่บ้านป้าก้อยกัน บ้านป้าก้อยเป็นบ้านไม้สองชั้น มีบริเวณรอบบ้านไว้ปลูกต้นไม้สบายๆ บริเวณหน้าบ้านจอดรถ 2 คันได้สบายๆ  ป้าก้อยขยันหาของมาประดับตกแต่งบ้านได้น่ารักมากมาย แม่แอบถ่ายรูปมาหลายมุมเลย

          ลงรถปุ้บ ต่างคนก็ต่างตามอัธยาศัย แต่เจ้าตัวน้อยของแม่ติดพี่ชมพู่เป็นตังเมไปแล้ว ชวนกันวิ่งเล่นรอบบ้าน ขึ้นบนลงล่างไม่หยุด เหนื่อยก็มาขอของกินแล้วไปเล่นกันต่อ พี่ทำไรน้องเป็นทำตามกันทุกอย่าง ที่ขาดไม่ได้เลยก็คือ เล่นสกูตเตอร์ที่พี่ชมพู่เอาติดรถมาด้วยแม่กะพ่อก็สบายไปเลย

 

ไดอารี่ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ 2554ไดอารี่ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ 2554

 

          ตกค่ำก็ทำอาหารง่ายๆ กินกัน ป้าเกดเลือกทำสุกี้เพราะทานง่ายและทานได้ทุกคนด้วย ย่ามีปูต้มติดรถมาด้วยสกายก็เลยได้กินปูของย่า และกินน้ำซุปผักหอมๆ หวานๆ จากน้ำสุกี้ของป้าเกด ทุกคนจับจองที่กันรอบโต๊ะ ทั้งนั่งและยืนแต่แม่ว่ายืนกินสะดวกกว่านะ จิกกินง่ายดี  อิอิ  พ่อจิบเบียร์ไปด้วยกินสุกี้ไปด้วยอย่างอเร็ดอร่อย ป้าก้อยเสนอให้แม่ลองชิมเหล้าปั่นดู แม่ก็โอเค อยากลองดูไม่เคยกินเลย รสชาติเหมือนน้ำผลไม้ปั่นผสมแอลกอฮอล์ อร่อยดี ป้าก้อยซื้อมาเหยือกนึง แม่ว่าแม่รินเติมบ่อยสุดอ่ะเกลี้ยงเหยือกเลย

          ยิ่งค่ำอากาศยิ่งหนาวจนขนลุก แม่ต้องรีบจับสกายอาบน้ำใส่ชุดนอนให้ก่อนที่มันจะหนาวกว่านี้ แล้วหนูก็ไปเล่นกับพี่พู่ต่อ แม่ถึงได้อาบน้ำบ้างส่วนพ่อยังนั่งปักหลักจิบเบียร์รอพี่หนึ่ง(แฟนป้าก้อย) อยู่หน้าบ้านที่เดิม หม้อสุกี้ก็ยังต้มต่อไปจนกว่าพี่หนึ่งจะกลับมากินด้วยกัน (พี่หนึ่งเลิกงาน 4 ทุ่ม) ถึงตอนนี้แม่พาสกายขึ้นข้างบนจัดที่นอนให้พร้อม และยังต้องดูอาการหนูอีกว่าจะงอแงคิดถึงบ้านเหมือนคราวก่อนอีกรึป่าว  แม่เตรียมผ้ารองนอน หมอน ตุ๊กตา แผ่นซีดีการ์ตูน ส่วนตัวที่หนูโปรดปรานมาครบ เพื่อไม่ให้หนูกวนถามหานู่นนี่ได้นั่นเอง แม่จัดที่นอนให้คล้ายที่นอนหนูมากที่สุด สกายขอนมแล้วขึ้นไปนอนที่หมอนตัวเอง แม่จัดให้ไป 1 ขวด ดูซีดีการ์ตูนเรื่องเดิม “ไอซ์เอจ”  ทำตัวเหมือนอยู่บ้านตัวเองเลย จริงๆ เรามีนัดกันเคาน์ดาวน์นะเนี่ย ป้าก้อยซื้อไฟเย็นและประทัดนิดๆ หน่อย ๆ มาไว้จุดรับปีใหม่ด้วย แต่สกายทนได้ถึง 5 ทุ่ม 45 เท่านั้นก็แน่นิ่งไปเลย พ่อขึ้นไปตามแม่มาเค้าน์ดาวน์กันข้างล่าง เราเล่นไฟเย็นและจุดประทัดเล่นกัน อยู่ๆ ก็มีเสียงพลุดังสนั่นพร้อมกับประกายที่สวยงามขึ้นบนฟ้าเป็นพลุที่คนเค้าจุดรับปีใหม่เหมือนกับเรานั่นเอง และยังมีเสียงจุดพลุและประกายสวยงามอีกจากหลายๆ จุด สนั่นเลยแม่อยากดูแต่ก็ห่วงสกายกลัวจะสดุ้งเสียงดัง ต้องขึ้นไปดู เด็กน้อยของแม่หลับปุ๋ยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย..หลับสบายจังนะลูกรัก...อิอิ  หอมแก้ม 1ที บอก “สวัสดีปีใหม่จ้ะ” กับลูกแล้วลงไปหาพ่อต่อ

 

 

 

(จบตอนที่ 1)

 

 

อ่านต่อตอน 2 นะจ้ะ อย่าเพิ่งเบื่อนะ

     Share

<< วันพ่อแห่งชาติ / วันเกิดแม่จ๋าไดอารี่ส่งท้ายปีเ่ก่า ต้อนรับปีใหม่ 2554 (ตอนจบ) >>


Posted on Fri 7 Jan 2011 15:41

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh